Рубрика: Без рубрики, հայոց լեզու, մայրենի, մայրենի թեսթեր

Լուսինն ու Ոստրեն

Ոստրեն թունդ սիրահարված էր լուսնին: Լուսնահարի պես նա սիրատոչոր հայացքը հառում էր գիշերային լուսատուին, ու անվերջ նայում էր ու նայում: Դարան մտած ագահ ծովախեցգետինը նկատեց, որ ամեն անգամ, երբ ամպի տակից դուրս է գալիս լուսինը, ոստրեն, աշխարհում ամեն ինչ մոռացած, կրնկի վրա բաց է անում իր խեցեփեղկերը: Եվ նա որոշեց ոստրեին ուտել: Մի անգամ գիշերը, երբ լուսինը նոր էր դուրս եկել, ոստրեն իր սովորույթի համաձայն, հայացքը հառեց նրան, ու հայիլ-մայիլ եղած անշարժացավ տեղում: Ծովախեցգետինը, իր բռնաչանչին մի քար հարմարեցնելով` ճարպկորեն նետեց ուղիղ ոստրեի բացված խեցու մեջ: Լուսնալույսի սիրահարը փորձեց փակել սադափե փեղքերը, բայց արդեն ուշ էր: Նետած քարը խանգարում էր խեխճին:

  1. Ո`րն է առակի ասելիքը:
  2. Առակի ասելիքը այն էր, որ եթե դու ինչ- որ զգացմունք ունես, պետք չի գնալ դրա մասին բոլորին ասել: Մարդ պետք է փորձիոր վոչմեկին  իր զգացմունները գաղտնի պահել, որովհետև ինչ- որ մեկը կարող է իմանալ և նախանձել, և  ցավ պատճառել:
  3. Թվարկիր հերոսներին և բնութագրիր յուրաքանչյուրին մեկ բառով:
  4. Ոստրե-Ոստրեն- նա սիրահարվաս էր լուսնին, նա շատ շատ նզգույշ էր, նա չկարողացավ այնպես անել, որ ոչ մեկ նրա երբեմն զգացմունքների մասին չիմանա:                Լուսին-Լուսինը-  շատ թիթիզ էր, նա նկատել էր, որ ոստրեն նրան է սիրահարվել, նա շատ է թիթիս է, և թիթիզություններ էր անում: Ծովախեցգետին-Ծովախեցգետինը շատ նախանձում էր, ագահ էր:Նա նախանձում էր նրան , ոստրեինն,  նա ել է սիրահարվել է լուսնին, և այդ պատճառով ծովախեցգետինը ոստրեին ցավ  էր պատճառել:
  5. Համառոտիր տեքստի առաջին և չորրորդ նախադասությունները:
  6. Ոստրեն սիրահարված է:, Նան  որոշեց:
  7. Դուրս գրիր 5 գոյական, 5 ածական:-Գոյական- լուսին,Ոստրե,Դարան ,ծովախեցգետին, հայացք :  Ածական- սիրատոչոր, սադափե,  թունդ, ագահ,բացված:
  8. Դուրս գրիր ածանցավոր և բարդ գոյականներ /3-ական/-Ածանցավոր-Փեղքեր, հայացք, լուսին:   Բարդ-Ծովախեցգետին, խեցեփեղկ, բռնաչանչ:
  9. Դուրս գրել 5 բայ՝ նշելով դեմքը, թիվը, ժամանակը:-Հառում էր-III դեմք, եզակի թիվ, անցյալ ժամանակ: Անշարժացավ-III դեմք, եզակի թիվ, ներկա շարունակական:         Նայում էր-III դեմք, եզակի թիվ, անցյալ ժամանակ:   Նթիվ, ներկա շարունակական: ետեց-III դեմք, եզակի , Փորձեց-III դեմք, եզակի թիվ, ներկա շարունակական:
Реклама
Рубрика: Без рубрики, հայոց լեզու, մայրենի, մայրենի թեսթեր

Դեղձենին

 

Այգում մի դեղձենի կար,որի հարևանն էր ընկուզենի: Ընկուզենին շատ բարձր էր, և փարթամ ճյուղերը խոյացած էին դեպի երկինք: Ընկուզենու  համեմատ  դեղձենին կարճահասակ էր, և միշտ նախանձում էր ընկուզենուն:Ընկուզենին շատ բարի էր,և խորհուրդ տվեց դողձենուն, որ չնախանձի իրեն, որովհետև իր արմատները շատ խորն են,և ճյուղերը ճկուն չէն և շուտ կոտրվում են: Իսկ դեղձենին չլսեց ընկուզենու խորհուրդը,և իր արմատները արձակեց ավելի խորը, որի պատճառով թոշնեցին իր ծաղիկները , և դեղձենու վրա աճեցին ուրիշ  պտուղներ  և չհասած թափվեցին, ճաքեց դեղձենու բունը, չորացան ճյուղերը, և նա անհետացավ:

Рубрика: Без рубрики, հայոց լեզու, մայրենի, մայրենի թեսթեր

մայրենի

Գլխին օին խախալ- գլխին ծաթաբերել, փորձանքի մեջ գցել.

 

Սիրտը կոտրել- Սիրտը կտոր կտոր անել, նեղացնել, թևա թափ լինել. Շնչահատ լինի

— շնչահատել, շունչը կտրել.

 

Ցավը չքանա- ցավը անցնել, ցավացնել.

 

Ուժ հավաքել- ուժերը լարել, սրտապնդվել.

Խելք

Խելքի բերել-սթափեցնել, ուշքի բերել, խելքը գլուխը գալ- սթափեցնել, ուշքի բերել.

 

Խելքը գլխին- խելացի.

 

Խելքդ ուր է- ինրու ուշադիր չես.

 

Խելքդ գլուխդ է-  սթափվել.

 

Խելքդ ժողովիր- խելքը հացի հետ ուտել, հիմարանալ.

 

Խելքը տալ-ուշադրությունը մի բանի վրա դարձնել.

 

Խելքին մոտիկ- ճշմաիտ.

 

Խելքին շով- շատ խելացի.

 

Խելքի ձեռքը կրակհը ընկնել- շվարել.

 

Խելքից թևթև- անխելք.

 

Рубрика: հայոց լեզու, մայրենի, մայրենի թեսթեր
  1. Ամբողջ, թռչել, կդարձնեն, երբեք:

 

  1. Սովորական-անսովոր

Փոքրիկ-մեծ

Սիրունիկ-տգեղ

Տխուր-ուրախ

 

  1. Մի ժամացույց կար նա տխուր էր,նա փչածած եր,բոլոր ժամացույցները իրա հետ չեին շփվում որովհետև ոչ մի մարդիկ չեն սարգում այդ փչածած   ժամացույցը այ սայ է տխուր  ժամացույցը:

 

  1. Ձեռք մեկնել-օգնել, օժադակել

 

  1. Ավարիա-վթար

Աֆիցեր-ոստիկան

Դիրեկտոր-տնօրեն

Զիբիլ-աղբ

 

  1. փողոցներ
  2. քաղաքներ
  3. աստղեր
  4. երեխաներ

 

  1. Ապրում է-III դեմք

 

 

Ասել էր- III դեմք

Կարողանում է- III դեմք

Նստում է ու նայում- III դեմք

Ուզում էր- III դեմք

Բարկացել էր- III դեմք

Նեղացրել էին- III դեմք

ապրում էր- III դեմք

 

  1. Ավելի լավ է դառը ճշմարտություն քան քաղցր սուտը:

Դու ուրիշին օգնիր, Աստվածն էլ քեզ կօգնի:

Ամեն գործի վերջն է գովելի , բարձր ձայն կհանի:

Դատարկ տակառը:

 

  1. Արևածաղիկ

 

  1. Այդ ընտանիքում բոլորը սովորական են՝ հայրիկն էլ է սովորական, մայրիկն էլ:

 

  1. -Սիրելի Մանչուկ, չէ՞ որ բոլորս քոնն ենք, — ասաց մայրիկը:

 

  1. Կառլսոնը փոքրիկ, հաստլիկ մարդուկ էր:

 

  1. Ես չեմ ուզում լինել մանչուկը, որովհետև նա շատ հաստլիկ է և  չարաճչի է:

 

  1. Մանչուկը  երազում է շունիկ ունենալ:

 

  1. Ես կուզեի, որ վերջում Մանչուկը շուն ունենար :
Рубрика: մայրենի, մայրենի թեսթեր

շունը հավատարիմ է իր տիրոջը

ուղիղ իմաստով

Այդ վերաբերվում է նաև իմ շանը,որի անունը Միկի է:Միկին շատ փոքրիկ շնիկ է:Ես նրան

լողացնում եմ, կերակրում, և հաճախակի գնում ենք զբոսնելու:Նա երեխաների վրա չի հաչում և  չի հարձակվում:Նա շատ իմաստուն շնիկ է, մի անգամ զբոսնելիս կորավ իմ գլխարկը:Ես շատ ման եկա, բայց գլխարկս չգտա,  որի  համար շատ տխրեցի:ԵՎ չնկատեցի, թե ինչպես Միկին անհետացել էր  իմ կողքից:ԵՎ ուրախությունս մեծ եղավ,երբ նկատեցի որ,Միկին վազելով մոտենում է ինձ,գլխարկը բերանին:Այսպիսի հավատարիմ շնիկ ես ունեմ:

փոխավերական իմաստ

Հաճախ ես իմ ընկերուհիների հետ  իջնում եմ բակը խաղալու:Բոլորս միասին խաղում ենք

շատ համերաշխ, բայց երբ մեզ միանում է Նարե, բոլորիս խառնում է իրար,և կռվացնում:

Նարե ’ելի դու եկար և խառնեցիր մեզ-ասաց Անին:

-Ճիշտ են ասում`շան հետ ընկերացիր, փետը ձեռիցտ մի գցիր:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Рубрика: հայոց լեզու, մայրենի, մայրենի թեսթեր

Առաջադրանքներ

  1. Մեր Չալանկր մի սև,  շուն էր,  հեռվից թվում էր  որ նա սպիտակ վզկապ ունի։ Փոքրուց նրա ականջները ու պոչը կտրել էին, այդ  ամառը սաստիկ տանջվում էր:Հողը փոս էր փորում ` մեջը պառկում, կամ մտնում էր թփերի ու լոբիների արանքը  մեջը և դուրս էր գալիս միայն այն ժամանակ, երբ ուրիշ ոտնաձայն էր լսում բակում կամ անցնող շունը հոտ էր առնում։

բ)Ամենահուզիչ մասը, երբ հորթուկին դնում են մոր մոտ:

գ)Ամենազարմանալին,որ Չալանկը դսից զգացել էր, որ գոմի ներսում անհանգիստ է, և կապը կտրելով գնացել էր իմաց տալու:

3.Չալանկը վազում- գնում էր մինչև գոմի դուռը, այնտեղից                                                                  վազում, գալիս էր հորս մոտ, կլանրում և դարձյալ գնում դեպի գոմը:

  1. Չալանկը սև, բռդոտ շուն էր, կուրծքն ու վիզը ճերմակ, որ հեռվից թվում էր սպիտաի վզկապ:Փոքրուց նրա ականջներն ու պոչը կտրրել էին:

 

5.Չալանկը խելացի շուն էր: Զարմանալի շուն էր Չալանկը, տարբեր մարդկանց վրա հաչում էր տարբեր ձևով:Նա երևի ընդօրինակում էր իր տերերին. ինչ վերաբերմունք ունեին տերերը դեպի մարդիկ, նույնն ուներ և նա:

 

6.Բաց ամանը շունն էլ կլիզի, կատուն էլ:

Շան պոչը կտրելով,անմեղ գառ չի դառնա:

Շան բնի կողքին աղվես չի ապրի:

Շունն իր տիրոջ վրա չի հաչի:

Շատ հաչան շունը, ոչխարին գել կբերի:

Շան անունը տուր, փետը վերցրու:

Շանը՝ դարբին արին, առաջ իրենը զոդեց:

Շունը շան միս չի ուտի:

Շունը շինականի պահապան ընկերն է:

Շունը կաղալով չի սատկի:

Շունը հաչելով կմեծանա:

 

  1. Շունը շատ հավատարիմ ընկըր է,շունը չի կծում մարդկանց:

 

Рубрика: հայոց լեզու, մայրենի, մայրենի թեսթեր

Համբարձման գիշերը

Համբարձման գիշեր, էն դյութիչ գիշեր,
Կա հըրաշալի, երջանիկ վայրկյան.
Բացվում են ոսկի երկընքի դըռներ,
Ներքև պապանձում, լըռում ամեն բան,
ՈՒ աստվածային անհաս խորհըրդով
Լըցվում բովանդակ նըրա սուրբ գըթով:
Էն վեհ վայրկենին չըքնաղ գիշերի`
Երկընքի անհու՜ն, հեռու խորքերից,
Անմուրազ մեռած սիրահարների
Աստղերը թըռած իրար են գալիս,
Գալի՜ս` կարոտով մի հեղ համբուրվում
Աշխարհքից հեռու ՜ , լազուր կամարում: